Çogunluk insanlarda böyledir !!!
17 Ağustos 2009 16:26 | Q U E E N | 0 fav | 0 yorum
| Etiketler:
aşk
,
değerler
,
edebiyat
,
eğitim
,
hayat
,
mantık insan toplum
,
vefa
Yine uzun zamandan sonra bu kimi zaman çok anlamlı kimi zamanda
hiç bi anlam ifade etmeyen satırlarda buluştuk seninle
bir gece yarısı.
insanlar çevremize karşı mücadele için gayret ederken
kendi kendimizle mücadeleyi bir kenara attık.
toplumun ve kendimizin başarısı ve mutlulugu için
geleneksel yazılı olmayan hayat kurallarınının
zaruri olup olmadıgını sormak zahmetine katlanmadan,
her türlü ahlak disiplininden kopmuş olduk.
iyi ve kötüyü ayıran sınır
kaprislerin ,kazanma adına kendimizden
teslim ettiklerimizin sisleri arasına karışıp kayboldu.
içimizdeki inançları,ahlaki kuralları ve korkuları
kaldırdıgımız zaman ,herkes keyfince hareket etmeye başladı.
hatta öleki günümüzde çogunluk böle bir disiplinin
oldugundan bile bihaber.
dogruluk,şeref,sorumluluk,saflık,kendine hakim olma ve
en önemlisiinsan sevgisi gibi sözcükler
sanki günümüzde artık geçerliligi kalmamış
manasız ,gülünç şeyler gibi duruyor.
samimi dürüst insanlar ancak
müzedeki nadir eşyalar kadar ile
aynı derece aynı cins saygyı görüyor.
sanki şuan insanların çogunlugu için
zevk almaktan başka bir hayat kaidesi yok gibi.
YENGECİN KABUGUNA KAPANMASI GİBİ
HERKES KENDİ EGOİZMİNE KAPANIYOR VE
TIPKI ONUN GİBİ DİGER İNSANLARI
YEMEK İÇİN FIRSAT ARIYOR.
bak ceylanım yine daldım bi yerlere
oysaki ben sana başlangıçlar ve bitişleri anlatacaktım.
bu dünya ve hayat hepimiz için geçerli
ve bu hayatı daha yaşanabilir,anlamlı kılabilmek elimizde.
bunun için yüregimizde tertemiz çıkarsız
insan sevgisi olmalı ,sevmeli insan nedensiz.
insanları rakip olarak veya fayda saglayacak
birer meta olarak görmek yerine onları
sevebilmeyi denesek her şey çok güzel olacak.
bilmeliyizki her şeyin bir sonu var.
yaşanan sevgilerin,acıların, mutlulukların.
hepsininde bir sonu var.
tıpkı başlangıcı oldugu gibi.
bu sonu akılla kabul ederken
gönül direnir elbette.
ama yapacak bir şey yoktur
kabullenmekten başka.
ve insan biterken bazı şeylerde
karşısındakini bitirmemeli
unutmayalımki hayat bir oyun
ve bu oyun içinde oynadıklarımız oyuncak degil insan.
bir şeyleri bitirirkende kırmadan dökmeden ve
hayatın oyununda bir gerçek olarak
kabul etmeli
insan gibi, sevinçle başlayan şeyleri,
hüzünlüde olsa insanca bitirmeliyiz.
İlgili yazılar
