Kimi zaman sert esen bir nesim,
Kimi zaman bir bahar yelisin…
Bazen soframdaki tuzum, şekerim,
Yada acılı yemeğim, bol şuruplu tatlımsın…

Kimi zaman yeryüzüsün benim için,
Kimi zaman dûşîze, en verimli topraksın…
Bazen de o toprak üstünde açan,
Koca bir çınarımsın…

Kimi zaman dolaptaki kıymetli tencerem,
Kimi zaman da en nadide tabağımsın…
Belkide pişirdiğim en güzel yemek,
Yada içmeye kıyamadığım şahane şarabımsın…

Kimi zaman asumânî gökyüzüm,
Kimi zamanda ser-te-ser gökkuşağımsın,
Bazen nâçâr kalmış küçük serçemsin,
Yada avare, vahşi kartalımsın…
Ama en önemlisi “âbâd” olmak için tek çaremsin…