YEDİ VEREN GÜLLERİ
Senin gözlerini Akdenize anlattım
Sana olan özlemimi,en tatlı sözlerini
Sevgimi, hasretimi,sensizlikte çektiğim acıyı
Ve yokluğunu,denizlere anlattım
Deniz hırçınlaştı coştu ağladı.

Senin yediveren gülleri gibi gözlerini
Gözlerinin güzelliğini,çiçeklere anlattım
Saçlarının kaşlarının üzerine dökülüşünü
Güllerle süslenmiş gül yüzünü
Bir içim su olduğunu,içime süzülüşünü
Sırdaşım olduğunu, çiçeklere söyledim
Çiçekler soldu,hüzünlendi ağladı.

Senin yedi veren gülleri gibi gözlerini
Gök yüzünde, yıldızlara anlattım
Gülünce gözlerinden gülücükler aktığını
Bakışında şimşekler çaktığını
Sevdanla canımı nasılda yaktığını
Gönlüme pınar olup aktığını,
Sonunda beni yalnız bıraktığını anlattım
Dayanamadı yıldızlar aktı,hüzünlendi ağladı.

Senin yediveren gülü yüzünü seherlere anlattım
Dolunay kıskandı senin yüzünü,o güzel gülüşünü
Şafak söktü aniden,görmek istedi sanki
Sır gibi gidişini,
Anlattım arkandan bakışlarımı,akıttığım göz yaşlarımı
Seher vakti bulutlar,eridi gitti,hüzünlendi ağladı.

Senin yediveren gülü bakışlarının sıcaklığını,
Güneşe anlattım,günün ilk saatlerinde
Bakışlarının nasıl yaktığını
Gül yüzünle gülüşünün gönlüne sevda taktığını
Sevdanla alev,alev içime aktığını
Ve ansızın beni yalnızca bıraktığını, anlattım
Güneş battı kahrından,hüzünlendi ağladı.

Bahçe yaptım ellerimle,seni çiçeklere anlattım
Al çiçeklere, yanaklarının alını
Kirazlara,dudaklarının ateş kırmızısını
Güllere gül yüzünü,karanfillere aşkının ateşini
Erguvanlara gözlerinin yediveren gülleri olduğunu
Menekşelere, bakışını anlattım,
Ve hepsine,hasta olup yatışlarını anlattım
Çiçekler üzüldü,hepsi birden solarak adeta öldü
Yokluğuna çiçekler hüzünlendi ağladı

İŞTE HER YANIMIZDA İKİ YÜZLÜLÜĞÜN KİRİ,

NEREYE BAKSAN ÇIKARCILIK ,NEREYE BAKSAN YALAN DOLAN,

DEMEK;YÜKSELMEK BUNLARLA OLUYORMUŞ,

KOYNUNDA BARINAN NİCE YARATIK ARASINDA,

KAÇTANESİNİN ALNI AÇIK, YÜZÜ AK

Kirli eller daha temiz.
Temiz elli
Kirli gönüllerden.
Ne dersiniz?

Özdemir Asaf

Ne an yaklaştımsa ittiniz,

ve,

Ne zaman geldimse gittiniz..

Siz; hep büyük ve önce idiniz,

Gerçekten öyle oldu,

Önce siz bittiniz..."

Özdemir Asaf

ÖZLEDiM SENi

özledim seni... 
ayrilik yüregimi uyusturuyor karincalandiriyor nicedir. 
beynimi uyusturuyor özlemin... 
çok sik birlikte olmasak bile 
benimle oldugunu bilmenin 
bunca zamandir içimi isittigini 
yeni yeni anliyorum 
Yoklugun, 
Hatirladikça yüregime saplanan bir sizi olmaktan çikip 
mütemadiyen bir bosluga 
Sabahlari seni oksayarak baslamalari 
aksamlari her isi bir kenara koyup 
seninle basbasa konusmalari özlüyorum; 
oynasmalarimizi, 
yürüyüslerimizi, 
sevimli hasariligini, 
çocuksu küskünlügünü... 
Nasilda serttin baskalarina karsi 
beni savunurken; 
ve ne kadar yumusak 
bir çift kisik gözle kendini 
ellerimin oksayisina birakirken 
Gitmeni asla istemedigim halde 
buna mecbur oldugunu görmek 
ve sana bunlari söylemeden 
''git artik'' demek 
''beni ne kadar çabuk unutursan, o kadar çabuk 
kavusacaksin mutluluga'' 
demek sana nede zor 
seni görmemek ve belki yillar sonra 
karsilastigimizda 
bana bir yabanci gibi bakmani istemek senden... 
yeni bir sevdayi yasakladigim kalbime söz geçirmek.... 


Can Yücel