Denizin ayakları ulaşırken kapıma
Fırtına olmuş beyaz sözlerin
Başka ağızların konuştuklarında

Geçmiş şimdiden karşı kıyılar...

Amansız olmalıydım, yapamadım
Gençliğin yanılmazlığı ya da bir şafağın kararlılığı
Kadar kesin...
Hiçbiri olmadı...
Aşkın aslanı ayrılık payı

Dokunmanın doldurulmaz yeri
Sızlıyor şimdi aramızdaki boşlukta
Sen yoksun, ben yokum
Koca bir geçmiş şimdi tek başına
Alçak sesle konuşmakta...

Ölüsü ile kedisi meşhur olan bir yerin delisi olmak istedim, elleri ceplerinde gökten gelen damlalar ile muhabbet ede ede akşamı etmek, avare bir şarkının tam ortasında kilitli kalmak, rüzgarı buluta şikayet edip ayrılığın içimde bıraktığı yarayı hafifletmek istedim...

Kaç kere hayal etmiştir ki astronot, benim seninle yaşamın içine attığım adıma benzeyen ayda attığı ilk adımı?

Kendi üstünden sevdayı anlatanlardan değildik biliyorum, sevda üstünden kendimizi anlatıyorduk, gibi birşey.

Yine de güzel bir gün olsun...

“ Senden önceki hiçbir mutluluk
senin gözlerin kadar anlamlı değilmiş meğer…”

Sende yaşıyorum…
Hayatta yüreğim.
Önümde gözlerin arkamda benliğim..
Biletsiz bindiğim yolculuğun son durağındayım….
Sana gelirken aynı gökyüzünün altında
sensiz tüm kaldırımları ateşe verdim..
Sonra da sensiz tüm kelimeleri söktüm dudaklarımdan..
Bir sen kaldın avuçlarımda
bir de geceye serdiğimiz yıldızlar..
Sen uyanmadan tüm ceylanları emzirdim ben..
Sonra da başucunda bekleyen Melek’lerin
uykusuz gözlerine Cenneti karaladım…

Ah adını gökyüzüne sığdıramadığım
Ah gözlerine sığındığım
Ah bir gözyaşında ölümü şakağı dayadığım.
Sen susuz dudaklarıma sunulan ab- ı hayat…
Sen çöllerimin serabı
Sen yüreğimin tek sevabı…

Boşluklarımı doldurduğum kelime
karanlığın üzerine örttüğüm gecemsin sen..
Sen yaşama sebebimsin..
Sen benim ellerimle sıkıca tuttuğum düşlerimsin…

Sen zamansızlığımsın..
Sen kendime anlatmaya kalkıp anlatmakta
aciz kaldığım bensin…
Sende kendimi arayıp bir türlü bulamadığım
bensin sen aslında..
Gökyüzüne her baktığımda
bulut bulut hayatı gördüğüm ansın sen…
Sen benim yaşamaya kıyamadığım cümlemsin….
Öznesi sen yüklemi ben..
Aydınlığımsın karanlığımdan ayıkladığım..
Mutluluğumsun acıların uykularında
dua dua adını saydıkladığım..
Sen hava sen hayat sen nefes aldığımsın…

Nefesinden mahrum etme beni…
Sesini esirgeme ne olur..
Gülüşlerini savur yüzüme..
Göğsümün buzdan sarkıtlarına sür sıcak sözlerini..
Üşümüşlüğüme düşür gözlerindeki baharları..
Bırakma beni yalnızlığın ayak dibine..
Üşürüm avuçlarında…
Ölürüm ayakuçlarında…..
Kalakalırım yüreğimin yıkım çalışmalarında..
Gitme kal öylece.

Uzaklığını unut..Ellerini uzat sadece…
Zamansızlığını bırak..Kal bende..Gitme…
Tut ellerimi..
Topal olsa da yürüdüğümüz yollar
yanımda kal..
Gölgelerin yeter bana..
Yüzü kirli yüreği yaralı cocuğum ben..
Şefkatine al beni..İçine çek beni..
Sonra da hiç bırakma..
Kanatlarımı salma uçurumlara….
Hep sende kalayım…

Bir fincan huzur
Bir dirhem mutluluk yolla
iç ceplerinde demlediğin…
Beni “ sende “ sakla…
Ben seninim…
Nefesimdir yüreğim….
Beni “ bende “ sildim
Sende varolmak için…
Hasretini ektim dudaklarıma
Sende tamamlanmak için….

Suyum ol
Soframda azık…
Yüzümde tebessüm…
Yüreğimde nefes…
Ben ol….
Ya ben sen olayım…

Sakın bırakma beni…
Yoksa düşerim adressiz coğrafyalara…

Gözlerime yıldız sermek için gündüzü bekleme…
Her an sendeyim çünkü…..

Gözlerinde sakla beni….
Hayatın ta kendisi sensin çünkü..