dövünmelerim özlemlerini teskin etmiyor,

gözyaşlarım susuzluğunu dindirmiyor,

hüzünlerim depremlerini bitirmiyor
ve görüyorum ki,
sahnesiz trajedim senin oyun hevesini alaşağı etmiyor.
Cemreler düşüyor sana güneş her uyandığında,
gülümsediğinde…
Umutların arkasına türkü yakıyorsun

kutsal sevdalar ummanına yelken açmayı hayal ediyor,
bekliyorsun.
Gurbetleri gömüyor okyanuslara,
sılayı düşlüyorsun..
Ve sen

 ey kalbim

çığlıkların tükenmiyor bir türlü,
sesleniyor,
haykırıyor, bağırıyor, istiyorsun!
Git o halde,
azad ettim seni…
Müebbet sevdaların gamlı hazanına

Nisan ovalarının menekşe kokularına karış…

 çimenlerinde..

Şiir, hisli insanlar için, toprağı sevgiden müteşekkil büyülü bir bahçe gibidir. Ucu bucağı olmayan, rengârenk çiçeklerin sabah esintilerinde, boyunlarını nazlı nazlı büktüğü bir bahçe…
          Şiirin tadına eren insan yerli yersiz, kendini bu bahçenin içinde buluverir. Kimi zaman yorgun günün gurubun potasına düşüverdiği bir akşam vaktinde; kimi zaman akasya çiçeklerinin kokusunda, ıslak tren yaylarının uzayıp giden ışığında… Kimi zaman kadim bir dostun sesinde, kimi zaman ise eski bir şarkının ezgisinde; esrarlı, tatlı bir gönül sızısı ile gösterir kendini. Bilinmeyen bir çift el uzanıverir önce, ruhunu alır gider. Aslında orası olmak istediğin yerdir. Bütün iklimlerden azade; gerçek dünyanın acı ve acıtan gerçeklerinden sıyrılmış, adeta kutsanmış bir yerdir orası. Aslında şiiri, şiirle anlatmak gerekmez mi; çünkü onu yalnızca o anlar…

                                “Bir rüzgâr eser uzaklardan

Eğilip, hafifçe geçer saçlarından

Ve bir şeyler fısılda o an…”

İşte şiir, uzaklardan esen bir rüzgâr gibidir. Ve şair kimi isterse, rüzgârın sesinde onu bulur.

Şiir için ne desek ne yazsak bir yönü ile eksik kalmaz mı? Nasıl olsa görünmeyen ruhani bir kavramın tasvirini yapmaktır şiiri anlatmak. Her okuyan farklı şeyler bulur şiirde.

Çünkü sevginin; nerede, ne zaman, ne şekilde yoğrulup heykeltıraşın ellerinde şekillenen heykel gibi vücut bulacağı bilinmez.

         Sevginin en güzel yansıması olan şiiri, hayatının vazgeçilmez bir parçası kabul edenlere sevgilerle…

                                   Farkımız

Sen aşka yürümek dersin

Aheste adımlarla,

Ben koşmak derim delicesine

Yaşamak için seni.

Sen okursun, ben yazarım

Sevdaların en güzel

Romanını…

Ben sana kediydim       hayatımız iki sarı ikindiydi yazda
sen bana kediydin         yaşayıp yaşamamaktı gözlerimiz
sen bana kediydin         ısınmış birer kıştı ellerimiz
sen bana kediydin         bilmem kaç masum şiirdi kirpiklerin
sen bana kediydin         Buhurumeryem bir anıydı yüzün
ben sana kediydim        kanatlı melek çoğalmasıydı susmamız
ben sana kediydim        sevmelerden Musevi bir sevmekti kalbin
ben sana kediydim        ağzımın tuttuğu her şey bembeyazdı
sen bana kediydin         aşkı aşkla tutma oyunuydu dudakların
sen bana kediydin         pastel dokunuşlardı patilerin
sen bana kediydin         adı Fatoş bir kedi mahcup anne
sen bana kediydin         ruh hâlin ağlama biçimimdi
ben sana kediydim        süt ve şarap dökmüş kedi her hâlim
sen bana kediydin         Kuzey Defterleri bir anlamdı alnın
ben sana kediydim        âh, boğazlı kazak bir hüzündü ömrüm!
Sen bana kediydin         sende akşam turuncu kokardı
ben sana kediydim         cennetimiz gidememeklerde bir köydü
sen bana kediydin          kedimden ürkmüş serçe sürüsüydü paranoyan
ben sana kediydim         bir adım daha vardı, gri bir kedi unutmak
sen bana kediydin          miyavlamaların şiirdi lehçemde
ben sana kediydim         hayatımız ara renklerdi hikâyelerde

Biz bize kediydik           Bazı insanlara yağmur yağıyordu**

  *) Jacques Prévert
**) Lâle Müldür

http://www.siirakademisi.com/index.php?/site/yazar/18

                                                 

                                  Yürekte Yerin

Günü düne sorma bu gün yenidir

Sanmayın akilim ruhum delidir

Bakışıma dolan mahşer yeridir

Sırattan düşsem de yürekte yerin

 

Ay güneşe küstü günden bihaber

Geceye har düştü dünden bihaber

Yıldızlar karardı benden bihaber

Karanlık sarsa da yürekte yerin

  

Anlamsız kalıyor özgürlük sensiz

Sevdayı bilmeyen yürekler densiz

Kırıktır kollarım mintanım yensiz

Hasret dağlasa da yürekte yerin

 

Aşkına sorgusuz tutuklu kaldım

Zindanlar içinde ummana daldım

Meleğim ruhumu yoluna saldım

Yollar bağlasa da yürekte yerin

 

Eceli muamma alsa da canım

Yağlı kurşun değse akmaz hiç kanım

Özlemin içimde yanar sol yanım

Nefesim dursa da yürekte yerin

şiir:Ümit GAŞ

Sen beni hiç sevmedin ki,
Sen benim bakışlarımı sevdin,
Çünkü gözlerimdeki seni gördün,
Gözlerimdi hep sana ağlayan,
Gözlerindi beni sana baktıran,
Sen beni değil kendini sevdin…

Sen beni hiç sevmedin ki,
Sen benim hayallerimi sevdin,
Çünkü hayallerimdeki seni gördün,
Hayallerimdi beni sana adayan,
Hayallerindi asla benim olmayan,
Sen beni değil kendini sevdin…

Sen beni hiç sevmedin ki,
Sen benim yüreğimi sevdin,
Çünkü yüreğimdeki seni gördün,
Yüreğimdi beni sana koşturan,
Yüreğindi asla bende kalmayan,
Sen beni değil kendini sevdin…

Sen beni hiç sevmedin ki,
Sen benim tutkularımı sevdin,
Çünkü tutkularımda seni gördün,
Tutkularımdı senden ayrılmayan,
Tutkularındı içinde ben olmayan,
Sen beni değil kendini sevdin…

Sen beni hiç sevmedin ki,
Sen benim sevdamı sevdin,
Çünkü sevdamda kendini gördün,
Sevdamdı seni bana bağlayan,
Sevdandı bende yarım olan,
Sen beni değil kendini sevdin…

Sen beni hiç sevmedin ki,
Sen benim yarınlarımı sevdin,
Çünkü yarınlarımda sen vardın,
Yarınlarımdı beni sana ağlatan,
Yarınlarındı benim olmayan,
Sen beni değil kendini sevdin…

Sen beni hiç sevmedin ki,
Sen benim gözyaşımı sevdin,
Çünkü gözyaşımda sen vardın,
Gözyaşımdı sen olup süzülen,
Gözyaşındı ben olup giderken sevinen,
Sen beni değil kendini sevdin…

Kağıttan bir gemi yaptım küçücük
Ya 5 öpücük sığar içine
Ya 10 öpücük
Kız kardeşim
10 öpücük batar bu gemi dedi
Sen misin
15 öpücük
Anam sakın denize atma dedi
Doğru havuza
Sen misin
Doğru denize,
Ama ıslanmasıyla batması bir oldu.

Bir gemi daha yaparım ne çıkar
Hem bu sefer öpücük yerine
Sunturlu birkaç küfür
Daha birkaç gemi yaparım
Çok şükür..

Bedri Rahmi Eyüboğlu

http://www.siirakademisi.com/index.php?/site/siir_goster/213